Kendimi Çürütüyorum.

Yok, yok öyle depresyona girip kendimi dondurmaya, çikolataya vurup evden çıkmama gibi absürd davranışlar içerisinde değilim. Fosilleşmiyorum yani.
Çürüttüğüm şey tezim. İki önceki blogumda yemek yapmanın benim için bir zevk olmadığından bahsetmiştim ya hani, büyük konuşmak adamı duvara nasıl toslatırmış bu sayede öğrendim.
2 gündür bayıla bayıla yemek yapıyorum. Her dakika internetten tarif bakıyorum falan. İyice mala bağladım. Bunlarla uğraşacağıma müzikle, filmlerimle falan bütünleşsem daha hoş olur aslında. Zira yemeği yap ye, yap ye nereye kadar? Bünye de bir yere kadar bünye. Bir noktadan sonra kiloyu almayı çok iyi biliyor meret.

Her neyse sonuç olarak bütün tariflerden ve yemeklerden özür diliyorum. Yemek yapmak da en az tatlı yapmak kadar zevkliymiş.
Birkaç malzemeden ortaya kendi eserini çıkarmak insana kendini iyi hissettiriyor. Denemeyen kalmasın!