Ben de yokluğumda paniğe kapılıp gazetelere kayıp ilanı vermenizden korkuyordum, neyse ki yapmamışsınız öyle şeyler. Canlarım benim (!)
Neyse uzatmayacağım. Yoktum, döndüm, hayat güzel falan.
Uzun bir süredir mala bağlamış bir moddayım. Böyle açıyorum bilgisayarı; facebooka, twittera, bilimum sitelere giriyorum ama mal mal bakıyorum ekrana.
İnsanlar deli oluyorlar, dürtüyorlar, duvarıma bir şey yazıyorlar, mentionlıyorlar, mesaj kutum desen yangın yeri. Ben de bunların hepsini tam zamanında görüyorum aslında. Saniyesinde görüyorum hatta. Ama nedendir bilinmez, görmemiş havası veriyorum kendime özellikle. Sanki uzun süredir buralarda yokmuşum gibi davranıyorum.
Cidden anlamsız bir şey bu yaptığım ama ben de bazı davranışlarıma anlam vermeye çalışmıyorum zaten.
