Ablamla yaşamamın en güzel yanlarından biri de, her ne kadar gün boyu evi toplayıp temizlemekle uğraşsam da, gün sonunda onun eve gelip güzel elleriyle yaptığı yemekler sayesinde karnımın doyacağını bilmek!
Mesela geçenlerde bir makarna yaptı ki hatun off.. Fenaydı. Güzeldi. Hoştu. Mikemmeldi.
Sos yapmaya hali olmadığı için öyle sade sade bıraktı, ben sonradan yanına inegöl köfte yaptım, üzerine peynir rendeleyip serptım falan ama onun o sade hali bile o kadar mükemmeldi ki, hayatımda yediğim en lezzetli makarnaydı sanırım. İtalyan aşçılar halt etsin yani. (Aşçı-ahçı tartışmasından uzak tutuyorum kendimi. Bana göre aşçı arkadaşım, ahçı ne?!)
Neyse işte geçen cuma niyetlendik "Yarın uyanalım erkenden de pankek yapalım!" diye. Cumartesi kalktık erkenden kahvaltı masasını hazırlamaya koyulduk. Tabi o pankeki yaptı, pişirdi ben arkasını topladım -as always-. O domatesleri, salamları doğradı ben bulaşıkları yıkadım. -Hayır aslında şikayetçi değilim, zira benim el yatkınlığım yok pek yemek yapmaya, her ne kadar Entepli olsam da-
En sonunda pankeklerimizi yaptık, üzerine reçelleri döktük masayı hazırladık yiyoruz derken cumartesine güzel bir kahvaltıyla başladık. Ben de siz orada "Pankek miiii? Ben de!" diye acı çekin diye bundan blog yazmaya karar verdim. Buyrun işte ziyafet:
Tarifini isteyen varsa yorum bıraksın, özel olarak ilgileneceğim sizlerle.
Öptüm anacım,
Stay alive!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder